Illas

Esforzarémonos por coñecer esas rutas polas que o mundo das cooperativas traza alternativas e outras nas que a xente que resiste no rural inventa illas, e daremos voz tamén a outras illas, a persoas precarizadas que queremos participar dunha vida pública e común da que só fomos espectadoras.

O último

O último

“80 mortos, 4 anos de cadea: unha pena leve, non?”

Falan as vítimas do Alvia. “Ves actuar os políticos e esperas que desa antítese saía unha síntese que nos beneficie aos cidadáns”, di José A. Gayoso. “Non sei que conclusión tirará a Comisión, pero que saía á luz pública todo isto xa é un gran logro para uns particulares que fomos menosprezados”.

Procuramos outra mirada sobre o acontecer no país.

Suscríbete.

Os soños de Nuria e Ramón

Nuria e Ramón eran dúas vidas paralelas que se cruzaron polo Facebook. Os dous querían ser artistas. Ela é cantante. E canta na rúa, fai bolos en salas de concertos e bares e mesmo acaba de participar nun programa de televisión. El foi actor e quere manterse na profesión que descubriu despois de anos traballando na construción. Buscan un piso, un sitio tranquilo no que descansar despois de andar de sol a sol na rúa.

O anarquismo coruñés refunda Germinal.

O anarquismo coruñés refunda Germinal

Máis de cen anos despois, a memoria libertaria na Coruña revive un dos espazos centrais do pensamento e a acción anarquista no primeiro terzo do século XX. La Perla Negra de la Anarquía, a dos 14.000 anarquistas (non todos tiñan ideas libertarias, claro), apenas acubilla hoxe en día a unhas ducias de militantes e un pequeno sindicato desfederado da CNT.

Historia dunha caixeira que veu de Uruguai

En casa eramos pobres. Moi pobres. Pero… felices. Meu pai era sereno e mamá era ama de casa. Paso de la Arena é un barrio dentro de Montevideo. Ao lado dun regato pantanoso. Se chovía moito, o regato desbordaba e inundábanos a casa.

Na vangarda da dinamización lingüística

“A fonte de luz que emite desde o Cantábrico galego” –como a define o Mapa das linguas que se iluminan mutuamente– promove o diálogo intercultural nos centros de ensino e nas diversas entidades locais. As súas ferramentas preferidas son as audiovisuais, coas que produce vídeos e programas de radio. Nos últimos anos converteuse en referente de cohesión social da inclusión da poboación inmigrante. É o modelo Burela.

Campo da Capela, cooperativa agroalimentaria da zona do Eume, que está a punto de cumprir 50 anos.

Campo Capela, reorientando o minifundio

“Aquí sempre se defendeu a unión cooperativa porque con pequenas explotacións ese é o único camiño para saír adiante. Este pensamento inflúe claramente na nosa traxectoria. Respecto doutras rexións nas que as explotacións teñen máis territorio, en Galiza o cooperativismo segue a loitar co minufundismo”, di Ana Isabel Vence, traballadora desde 1978, xerente e secretaria do consello reitor de Produtores de Campo da Capela S. Coop Galega.

Reportaxe de Beti Vázquez sobre a cooperativa Mulleres Colleiteiras na Coruña.

Mulleres Colleiteiras: unha arañeira en lila

Entre as catro tecen con la unha rede de cor lila. Porque, máis aló de formas xurídicas e de obxectivos numéricos, Mulleres Colleiteiras é un espazo de encontro, unha forma de gañar a vida, un bocadiño de xustiza social que emerxe, coma sempre, desde as marxes.

Os soños de Nuria e Ramón

Nuria e Ramón eran dúas vidas paralelas que se cruzaron polo Facebook. Os dous querían ser artistas. Ela é cantante. E canta na rúa, fai bolos en salas de concertos e bares e mesmo acaba de participar nun programa de televisión. El foi actor e quere manterse na profesión que descubriu despois de anos traballando na construción. Buscan un piso, un sitio tranquilo no que descansar despois de andar de sol a sol na rúa.

O anarquismo coruñés refunda Germinal.

O anarquismo coruñés refunda Germinal

Máis de cen anos despois, a memoria libertaria na Coruña revive un dos espazos centrais do pensamento e a acción anarquista no primeiro terzo do século XX. La Perla Negra de la Anarquía, a dos 14.000 anarquistas (non todos tiñan ideas libertarias, claro), apenas acubilla hoxe en día a unhas ducias de militantes e un pequeno sindicato desfederado da CNT.

Historia dunha caixeira que veu de Uruguai

En casa eramos pobres. Moi pobres. Pero… felices. Meu pai era sereno e mamá era ama de casa. Paso de la Arena é un barrio dentro de Montevideo. Ao lado dun regato pantanoso. Se chovía moito, o regato desbordaba e inundábanos a casa.

Na vangarda da dinamización lingüística

“A fonte de luz que emite desde o Cantábrico galego” –como a define o Mapa das linguas que se iluminan mutuamente– promove o diálogo intercultural nos centros de ensino e nas diversas entidades locais. As súas ferramentas preferidas son as audiovisuais, coas que produce vídeos e programas de radio. Nos últimos anos converteuse en referente de cohesión social da inclusión da poboación inmigrante. É o modelo Burela.

Campo da Capela, cooperativa agroalimentaria da zona do Eume, que está a punto de cumprir 50 anos.

Campo Capela, reorientando o minifundio

“Aquí sempre se defendeu a unión cooperativa porque con pequenas explotacións ese é o único camiño para saír adiante. Este pensamento inflúe claramente na nosa traxectoria. Respecto doutras rexións nas que as explotacións teñen máis territorio, en Galiza o cooperativismo segue a loitar co minufundismo”, di Ana Isabel Vence, traballadora desde 1978, xerente e secretaria do consello reitor de Produtores de Campo da Capela S. Coop Galega.

Reportaxe de Beti Vázquez sobre a cooperativa Mulleres Colleiteiras na Coruña.

Mulleres Colleiteiras: unha arañeira en lila

Entre as catro tecen con la unha rede de cor lila. Porque, máis aló de formas xurídicas e de obxectivos numéricos, Mulleres Colleiteiras é un espazo de encontro, unha forma de gañar a vida, un bocadiño de xustiza social que emerxe, coma sempre, desde as marxes.