CIEs baleiros, un espellismo?

Rubén Sánchez

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on google
Google+
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on telegram
Telegram
Share on email
Email
Share on facebook
Share on twitter
Share on google
Share on whatsapp
Share on telegram
Share on email

Non foi por humanitarismo do goberno, decidido a mostrar crueldade e indiferenza total cara aos migrantes e refuxiados. Foi que a mesma lei que regula os CIEs limita a estancia neles a dous meses. E coas fronteiras pechadas e o confinamento, era absurdo acumular xente que non podería deportar.

Moitas organizacións levan moitos anos pedindo o peche dos CIEs. Son unha aberración legal segundo os xuristas, por privar de liberdade a persoas que non cometeron ningún delito. Son unha negación de dereitos e un trato degradante segundo o testemuño de persoas e organizacións que os visitan e incluso segundo algúns xuíces de control dos CIEs.

O Valedor do Pobo estatal e moitas organizacións solicitaron o peche dos CIE debido ao estado de alarma que se decretou: as persoas encerradas debían ser liberadas e garantirlles un aloxamento seguro durante a epidemia. O ministro do Interior negouse rotundamente. A súa posición era liberar ás persoas conforme cumpría o prazo máximo de 2 meses de encerro permitido pola lei. Era obvio que, unha vez decretado o estado de alarma e pechadas as fronteiras, non se podían deportar, que é o único obxectivo destes centros. Non entanto, o ministro negou a lóxica liberación das persoas represaliadas.

Protesta diante do CIE de Aluche (Madrid). @kaosenlared

Desde a campaña “CIEs Non” avogan polo peche final destes centros, conscientes de que a actual é unha situación conxuntural obrigada polo mesmo estado de alarma e que cando desapareza, o aparato represivo contra os migrantes volverá encher o CIEs.

Segundo informes dos últimos anos do Mecanismo de Prevención da Tortura, asinado polo Valedor do Pobo estatal, máis da metade das persoas detidas nos centros non son en realidade deportadas; son finalmente liberadas, dado que a única xustificación legal da existencia de CIEs é facilitar a deportación. Esta estatística revela outro interese tapado: meter medo á poboación nunha situación de irregularidade administrativa. E está claro que ao ministro do Interior, Grande Marlaska, non lle treme o pulso coa xente máis vulnerable. É o mesmo ministro que propuxo unha deportación colectiva de inmigrantes no CETI de Melilla, algo ilegal, incluso durante o estado de alarma.

O acordo de goberno asinado polo PSOE e UP afirmaba: “España seguirá comprometida a coidar a aqueles migrantes que veñen ao noso país en situación de alta vulnerabilidade, mellorando a coordinación de todos os actores implicados na atención humanitaria e na identificación de vulnerabilidades, especialmente as mulleres vítimas de trata e os menores de idade.”

En realidade isto tradúcese en perseguir estes grupos, negándolles os dereitos máis básicos, como a renda vital mínima, e condenalos ao ostracismo. Os CIEs baleiros de hoxe son un espellismo que se romperá ao final do estado de alarma.

 

A Coruña, 21 de maio de 2020.

O autor

Rubén Sánchez

Rubén Sánchez

1961 Valencia. Membro do Foro Galego da Inmigración, e de Acampa Pola Paz e o Dereito ao Refuxio. Editor do xornal dixital Entre Nós, con versión mensual en papel no barrio coruñés da Agra do Orzán.

EntreNós (A Coruña)

#Migracións

Outras opinións

Deixe um comentário

Deixe um comentário