A toma pola forza da Insumisa esfarela o soño da Marea

A Policía Local e a Nacional reparten golpes no despexo da Insumisa e a maioría dos colectivos veciñais da Coruña mostran na rúa a súa indignación co goberno municipal. Houbo feridos pola mañá e pola tarde. Sangue na rúa e nas redes. A Marea e concelleiras como Rocío Fraga, no albo das críticas. A policía tomando o control. Poñendo a raia aos revoltosos. E o sábado unha manifestación pola defensa do común co goberno municipal sen saber como colocarse na foto. Unha alfombra para o PP.

Procuramos outra mirada sobre o acontecer no país.

SuBscríbete.

Manifestación do 8M no Obelisco. Coruña.

8M: Cal é hoxe a axenda feminista?

ANÁLISE | Ximena González.
Mentres os feminismos autónomos centran o seu traballo en dar resposta ás denuncias das violencias machistas, os grupos vencellados ás axendas estatais viran cara unha axenda institucional centrada na presión aos partidos políticos. Diferentes, mas non excluíntes, ambas realidades conviven dende moito antes do 8M.

Rebeca Baceiredo, colaboradora na sección OPINIÓNS de adiante.gal

Sentenzas, resistencia activa e soberanía

En referencia á sentenza ditada no caso de La Manada, explícannos que, para que o abuso sexa agresión, debe haber intimidació. Non valeu o medo a non poder fuxir, de momento, como proba de intimidación. E non existe conciencia de facer mal porque forzar a unha muller non está mal. Esa é a cultura na que sobrevivimos. Non só é que non estea mal, é que resulta divertido. As clases baixas repiten as fantasías realizadas da elite e ese é o modelo de ocio para iniciados na masculinidade.

Emma Pedreira, colaboradora na sección OPINIÓNS de adiante.gal

#8M

Teño a casa chea de merda e purpurina. Roupa por encartar. Louza que non chouta soa do lavalouza aos andeis nin á inversa. Libros por ler, por escribir. Cadela que pasear, nenas que queren escoitar contos, miramamá, miraquefago. Teño sobre min o eco rebotante de típicas frases de nai, enunciadas por todo tipo de xente que nin o é: vaitecomeramerda, acasaésempreoúltimonosdeberes (deberes?).

A privatización da sanidade pública.

Como laminar á clase médica que se opón aos recortes e ás privatizacións

O Goberno de Alberto Núñez Feijóo comezou a aplicar en maio do 2009, nada máis chegar ao poder, unha calculada estratexia de eliminación dos profesionais sanitarios que non comulgaban cos seus plans de recortes e privatizacións na sanidade pública, para situar nos postos de mando intermedio dos hospitais galegos a médicos próximos ao ideario do Partido Popular.

A privatización da sanidade pública.

Como laminar á clase médica que se opón aos recortes e ás privatizacións

O Goberno de Alberto Núñez Feijóo comezou a aplicar en maio do 2009, nada máis chegar ao poder, unha calculada estratexia de eliminación dos profesionais sanitarios que non comulgaban cos seus plans de recortes e privatizacións na sanidade pública, para situar nos postos de mando intermedio dos hospitais galegos a médicos próximos ao ideario do Partido Popular.

“Os galegos romanizaron aos galegos”

Antonio Rodríguez Colmenero é o gran arqueólogo moderno do país. Ten 80 anos, vive en Lugo, onde mantén a súa vinculación coa universidade, e vai cada vez que pode pasar a fin de semana a Lucenza, a aldea de Cualedro onde naceu, “unha gaiola preciosa sen paxaros”, di. Alí, ao pé do Larouco empezou a descubrir as pegadas do pasado e acabou profesando, tamén el, admiración e respecto polo monte sacro. Segue traballando na terra, en Saceda, alí mesmo onde comezou, e no Aquis Querquennis en Bande, cando as augas do encoro das Conchas están baixas, desde hai máis de media de vida.

“Os galegos romanizaron aos galegos”

Antonio Rodríguez Colmenero é o gran arqueólogo moderno do país. Ten 80 anos, vive en Lugo, onde mantén a súa vinculación coa universidade, e vai cada vez que pode pasar a fin de semana a Lucenza, a aldea de Cualedro onde naceu, “unha gaiola preciosa sen paxaros”, di. Alí, ao pé do Larouco empezou a descubrir as pegadas do pasado e acabou profesando, tamén el, admiración e respecto polo monte sacro. Segue traballando na terra, en Saceda, alí mesmo onde comezou, e no Aquis Querquennis en Bande, cando as augas do encoro das Conchas están baixas, desde hai máis de media de vida.

Camuflaxe de Lupe Gómez

Contra a amnesia lingüística

O descenso da edición de libros en lingua galega atopa as súas causas na dinámica social do país e nas insuficientes políticas culturais. A tendencia á baixa dende que a crise económica tivo lugar está consolidada. Manuel Bragado, Antón Lopo, Antón Mascato e Francisco Macías reflexionan nesta reportaxe sobre o momento que vive a edición de libros en galego.

Camuflaxe de Lupe Gómez

Contra a amnesia lingüística

O descenso da edición de libros en lingua galega atopa as súas causas na dinámica social do país e nas insuficientes políticas culturais. A tendencia á baixa dende que a crise económica tivo lugar está consolidada. Manuel Bragado, Antón Lopo, Antón Mascato e Francisco Macías reflexionan nesta reportaxe sobre o momento que vive a edición de libros en galego.

Opinións

Máis...

Ferrol, unha balea varada nunha praia

“Ferrol era coma unha especie de illote industrial en Galicia, con horarios pautados, estamental. E ese mundo xa non está. Perdeuse autoestima. Como esas estrelas que xa se extinguiron pero segue a chegar a súa luz. Seguimos pautas ideolóxicas e políticas de un mundo que xa non é. Entre esas inercias e a xente moza que escapou é moi difícil construír. Ferrol unha balea varada nunha praia”. Ferrol é hoxe unha cidade cun pé no pasado e outro no presente, quizais algo insegura para cambiar de posición e encarar o futuro.

David Rodríguez. Vigo, 1975.

“Como sociedade estamos sem cortafogos e a luita das classes populares parte praticamente de zero”

“É um livro de ambiçom desmedida, fago um percurso polo século XX, trato de falar de economia, de mudança cultural, da história da Galiza, da história da esquerda, da esquerda galega… mas é que na realidade tenho um interesse grande por estudar a totalidade”, diz David Rodríguez, autor de O canastro sen tornarratos, e advirte: “Para construir, o primeiro é tomar consciência do ermo no que estamos”. Uma entrevista de Antom Santos.

Reportaxe de Beti Vázquez sobre a cooperativa Mulleres Colleiteiras na Coruña.

Mulleres Colleiteiras: unha arañeira en lila

Entre as catro tecen con la unha rede de cor lila. Porque, máis aló de formas xurídicas e de obxectivos numéricos, Mulleres Colleiteiras é un espazo de encontro, unha forma de gañar a vida, un bocadiño de xustiza social que emerxe, coma sempre, desde as marxes.

Montserrat Golías, socióloga.

“O fillo do emigrante, diante de calquera volta da vida, móvese”

Naquela época de emigración masiva, conta Montserrat Golías, non só eran as circunstancias económicas as que empurraban á xente a marchar. “Hai moitas historias detrás, historias de enfrontamentos familiares e rupturas, topeime con moitos casos de fillas ou fillos de nais solteiras que non o souberon até que empezaron a tramitar a nacionalización. A emigración levara consigo moitos segredos”, di a socióloga coruñesa, autora dun estudo sobre a emigración galega a Arxentina e a Cuba.