María Ruido

Xinzo de Limia, 1967. Artista visual, investigadora e produtora cultural. A Mostra Internacional de Cinema Periférico (S8) dedicoulle o pasado xuño unha retrospectiva. A exposición reuniu algúns dos seus primeiros traballos na Escola de Imaxe e Son da Coruña. Licenciada en Historia pola Universidade de Santiago de Compostela e doutora en Belas Artes pola Universidade de Vigo, é profesora na Facultade de Belas Artes na Universidade de Barcelona. Entre a súa filmografía están as pezas La memoria interior (2003), Plan Rosebud (2008), ElectroClass (2011), Le rêve est fini/tjhe dream is over (2013) e Mater Amantísima (2017). Ademais ten publicado varios ensaios, entre eles, Plan Rosebud: Sobre imágenes, lugares y políticas de memoria (2008) e artigos en libros colectivos como Mamá, quiero ser artista, en A la deriva por los círculos de la precariedad femenina (2004) e Cuerpos e imágenes de mujeres en la nueva división del trabajo, en Crítica feminista y comunicación (2007), coordinado por María J. Sánchez Leyva e Alicia Reigada. Tamén ten realizado diferentes exposicións individuais, entre elas, Visiones Contemporáneas #015 en Salamanca no 2017.

En destaque

“A arte non é un territorio exclusivo para certo tipo de xente privilexiada”

Últimos artigos

Entrevistas

“Gustaríame que nós sentaramos a desfacer o Estado español e pensar outro tipo de gobernanza”

05/08/2018

Parte I | "Para min, a primeira cuestión transversal é o xénero. Porque ser muller sitúate nun lugar no mundo, e nun mundo patriarcal sitúate en segundo plano. Ser muller neste mundo patriarcal é moito máis duro pero moito máis interesante", di María Ruido, cineasta, feminista, galega emigrada que vive entre Madrid e Barcelona, filla de emigrantes a Alemaña que se criou coas irmás e os irmáns nunha familia coa nai ausente e unha historia silenciada que ela empezou a reconstruír nos seus filmes.