Publicidade

Entrevistas

Buscamos voces que reflictan as mudanzas no mundo, con xentes que traballan como axentes dos cambios; evidencias que cuestionen as estruturas sociais e culturais e as desigualdades que condicionan nosas experiencias. Estas son as nosas entrevistas.

Javier García

“Esperamos que o Parlamento galego cree tamén unha comisión do Alvia”

Javier García, portavoz da Plataforma de Vítimas do Alvia, di que teñen en fronte a 40.000 millóns de inversións de Adif nos últimos anos e aos dous grandes partidos. “Resulta que estamos loitando contra o Estado, contra empresas públicas que se financian cos orzamentos do Estado e teñen os seus propio bufetes e por riba contratan outros… ou contra avogada do Estado, que é algo que non me entra na cabeza, que en vez de defender ás vítimas, defende os intereses de Adif.”

Javier García

“Esperamos que o Parlamento galego cree tamén unha comisión do Alvia”

Javier García, portavoz da Plataforma de Vítimas do Alvia, di que teñen en fronte a 40.000 millóns de inversións de Adif nos últimos anos e aos dous grandes partidos. “Resulta que estamos loitando contra o Estado, contra empresas públicas que se financian cos orzamentos do Estado e teñen os seus propio bufetes e por riba contratan outros… ou contra avogada do Estado, que é algo que non me entra na cabeza, que en vez de defender ás vítimas, defende os intereses de Adif.”

Tomás Rodríguez-Villasante

Luz Fandiño (Parte II)

“Toda a nosa identidade está negada”

Luz Fandiño agasalla con bonecos de la ás amigas e amigos máis mozos. O salón da casa de Luz está cheo deles. Hai tamén un retrato de Lenin e un cadro sombrío. O cadro, explica Luz, representa unha rolda da Santa Compaña. “Pero repare nel. A morte preñada de vida”.

Procuramos outra mirada sobre o acontecer no país.

Suscríbete.

Luz Fandiño: serventa, poeta, revolucionaria (Parte I)

“Pase ao meu despacho”. O despacho de Luz Fandiño, serventa, poeta, revolucionaria, 86 anos, pelo curto e branco, mirada áxil, falar mastigado como quen pensa unha vez e media e escoita o que di antes de dicilo, aquela moza “ignorante, pero non parva” que marchou a Arxentina fuxindo da fame e do medo, está na cociña dun cuarto piso dunha rúa céntrica de Compostela, a cidade á que regresou pasados os anos.

Valeria Bello. Investigadora do Instituto de Globalización, Cultura e Mobilidade da Universidade das Naciones Unidas (UNU-GCM).

“O gran avance sería abrir rutas regulares para as migracións”

Valeria Bello, experta en relaciones étnicas e seguridade internacional, explicou en Acampa que as previsións son bastante alarmistas. “A comezos de ano publicouse un estudo que relaciona o aumento da temperatura co aumento das peticións de asilo en Europa. No escenario máis favorable, cada ano haberá máis de 600.000 peticións máis de asilo das que xa hai debido á suba da temperatura no planeta”.

“O interese xeral afecta a todos, entón, por que excluír aos ocupantes da Insumisa?”

“O uso cívico non pode converterse nun instrumento en mans dunha administración co fin de separar as boas ocupacións das malas”, advirte Giuseppe Micciarelli, activista italiano e experto en dereito que nos días do despexo da Insumisa estivo na Coruña, convidado pola Marea Atlántica a un acto que finalmente non se celebrou, e que tivo ocasión de reunirse tanto co goberno municipal como coas ocupas da Insumisa.

Diego López de Lera, sociólogo. Profesor na Facultade de Socioloxía da UDC.

“Non sei se reparamos no lado positivo dunha sociedade avellentada”

Galiza tiña unha galiña dos ovos de ouro e estanlle facendo pasar unha fame terríbel, advirte Diego López de Lera, sociólogo e experto demógrafo, mirando para o rural. “Tampouco pasa nada porque esteamos dúas ou tres décadas perdendo poboación”, di contra a alarma instalada no sentido común. “Unha sociedade cunha proporción de maiores de ao redor de 20% supón unha moi baixa mortalidade. Eu prefiro vivir nunha sociedade así, sempre que os mozos representen outro 20% máis ou menos.”

“Os galegos romanizaron aos galegos”

Antonio Rodríguez Colmenero é o gran arqueólogo moderno do país. Ten 80 anos, vive en Lugo, onde mantén a súa vinculación coa universidade, e vai cada vez que pode pasar a fin de semana a Lucenza, a aldea de Cualedro onde naceu, “unha gaiola preciosa sen paxaros”, di. Alí, ao pé do Larouco empezou a descubrir as pegadas do pasado e acabou profesando, tamén el, admiración e respecto polo monte sacro. Segue traballando na terra, en Saceda, alí mesmo onde comezou, e no Aquis Querquennis en Bande, cando as augas do encoro das Conchas están baixas, desde hai máis de media de vida.

Luz Fandiño: serventa, poeta, revolucionaria (Parte I)

“Pase ao meu despacho”. O despacho de Luz Fandiño, serventa, poeta, revolucionaria, 86 anos, pelo curto e branco, mirada áxil, falar mastigado como quen pensa unha vez e media e escoita o que di antes de dicilo, aquela moza “ignorante, pero non parva” que marchou a Arxentina fuxindo da fame e do medo, está na cociña dun cuarto piso dunha rúa céntrica de Compostela, a cidade á que regresou pasados os anos.

Valeria Bello. Investigadora do Instituto de Globalización, Cultura e Mobilidade da Universidade das Naciones Unidas (UNU-GCM).

“O gran avance sería abrir rutas regulares para as migracións”

Valeria Bello, experta en relaciones étnicas e seguridade internacional, explicou en Acampa que as previsións son bastante alarmistas. “A comezos de ano publicouse un estudo que relaciona o aumento da temperatura co aumento das peticións de asilo en Europa. No escenario máis favorable, cada ano haberá máis de 600.000 peticións máis de asilo das que xa hai debido á suba da temperatura no planeta”.

“O interese xeral afecta a todos, entón, por que excluír aos ocupantes da Insumisa?”

“O uso cívico non pode converterse nun instrumento en mans dunha administración co fin de separar as boas ocupacións das malas”, advirte Giuseppe Micciarelli, activista italiano e experto en dereito que nos días do despexo da Insumisa estivo na Coruña, convidado pola Marea Atlántica a un acto que finalmente non se celebrou, e que tivo ocasión de reunirse tanto co goberno municipal como coas ocupas da Insumisa.

Diego López de Lera, sociólogo. Profesor na Facultade de Socioloxía da UDC.

“Non sei se reparamos no lado positivo dunha sociedade avellentada”

Galiza tiña unha galiña dos ovos de ouro e estanlle facendo pasar unha fame terríbel, advirte Diego López de Lera, sociólogo e experto demógrafo, mirando para o rural. “Tampouco pasa nada porque esteamos dúas ou tres décadas perdendo poboación”, di contra a alarma instalada no sentido común. “Unha sociedade cunha proporción de maiores de ao redor de 20% supón unha moi baixa mortalidade. Eu prefiro vivir nunha sociedade así, sempre que os mozos representen outro 20% máis ou menos.”

“Os galegos romanizaron aos galegos”

Antonio Rodríguez Colmenero é o gran arqueólogo moderno do país. Ten 80 anos, vive en Lugo, onde mantén a súa vinculación coa universidade, e vai cada vez que pode pasar a fin de semana a Lucenza, a aldea de Cualedro onde naceu, “unha gaiola preciosa sen paxaros”, di. Alí, ao pé do Larouco empezou a descubrir as pegadas do pasado e acabou profesando, tamén el, admiración e respecto polo monte sacro. Segue traballando na terra, en Saceda, alí mesmo onde comezou, e no Aquis Querquennis en Bande, cando as augas do encoro das Conchas están baixas, desde hai máis de media de vida.