Publicidade

Arquivo: migracións

Valeria Bello. Investigadora do Instituto de Globalización, Cultura e Mobilidade da Universidade das Naciones Unidas (UNU-GCM).

“O gran avance sería abrir rutas regulares para as migracións”

Valeria Bello, experta en relaciones étnicas e seguridade internacional, explicou en Acampa que as previsións son bastante alarmistas. “A comezos de ano publicouse un estudo que relaciona o aumento da temperatura co aumento das peticións de asilo en Europa. No escenario máis favorable, cada ano haberá máis de 600.000 peticións máis de asilo das que xa hai debido á suba da temperatura no planeta”.

Zhour Boukrou. Refuxiada, vive coa súa familia en Galiza desde o 2016.

O xogo da morte

Pode que a miña historia non teña interese ou che pareza incríbel. O que conto é verdade; dígocho porque o vivín, vino e está probado. Vivímolo a miña nai, meus tres irmáns e eu. Primeiro foi a guerra civil entre o goberno sirio e o chamado exército sirio libre. E a xente confinada entre as dúas forzas.

Laura Oso, profesora titular de socioloxía no Departamento de Socioloxía e Ciencias da Comunicación da Universidade da Coruña.

Laura Oso: “Somos unha sociedade multicultural que non se está xestionando como tal”

Laura Oso é socióloga e experta en migracións. Coordina o Equipo de Socioloxía das Migracións Internacionais na UDC. “A xente móvese cando hai traballo e móvese cando deixa de habelo. Quen quere emigrar, vaino seguir facendo, haxa fronteiras abertas ou non. Atoparán a forma de saltar o muro”, explica nesta entrevista, que inaugura unha das nosas primeiras TEIMAS na que iremos agrupando pezas baixo o epígrafe ‘Os muros migratorios’. Esta entrevista é o capítulo 1.

Nour e Zhour dúas irmás sirias que fuxiron da guerra e recomezan a vida en Galiza.

A fuxida de Nour e Zhour

Nour Boukrou intentou cruzar a fronteira de Europa dúas veces o mesmo día. A primeira collérona os policías marroquís, tivérona tres horas encerrada. “Non vos queren. En Europa non vos queren, dicían”. Nour tiña 18 anos aquel luns. Levaban tres días esperando para cruzar. Ela, a irmá, o irmán maior, a nai e o irmán pequeno. “Todos os sirios queren ir a Alemaña ou a Suecia. Din que alí nos tratan ben. Pero nós estamos ben aquí.”

Arquivo: migracións

Valeria Bello. Investigadora do Instituto de Globalización, Cultura e Mobilidade da Universidade das Naciones Unidas (UNU-GCM).

“O gran avance sería abrir rutas regulares para as migracións”

Valeria Bello, experta en relaciones étnicas e seguridade internacional, explicou en Acampa que as previsións son bastante alarmistas. “A comezos de ano publicouse un estudo que relaciona o aumento da temperatura co aumento das peticións de asilo en Europa. No escenario máis favorable, cada ano haberá máis de 600.000 peticións máis de asilo das que xa hai debido á suba da temperatura no planeta”.

Zhour Boukrou. Refuxiada, vive coa súa familia en Galiza desde o 2016.

O xogo da morte

Pode que a miña historia non teña interese ou che pareza incríbel. O que conto é verdade; dígocho porque o vivín, vino e está probado. Vivímolo a miña nai, meus tres irmáns e eu. Primeiro foi a guerra civil entre o goberno sirio e o chamado exército sirio libre. E a xente confinada entre as dúas forzas.

Laura Oso, profesora titular de socioloxía no Departamento de Socioloxía e Ciencias da Comunicación da Universidade da Coruña.

Laura Oso: “Somos unha sociedade multicultural que non se está xestionando como tal”

Laura Oso é socióloga e experta en migracións. Coordina o Equipo de Socioloxía das Migracións Internacionais na UDC. “A xente móvese cando hai traballo e móvese cando deixa de habelo. Quen quere emigrar, vaino seguir facendo, haxa fronteiras abertas ou non. Atoparán a forma de saltar o muro”, explica nesta entrevista, que inaugura unha das nosas primeiras TEIMAS na que iremos agrupando pezas baixo o epígrafe ‘Os muros migratorios’. Esta entrevista é o capítulo 1.

Nour e Zhour dúas irmás sirias que fuxiron da guerra e recomezan a vida en Galiza.

A fuxida de Nour e Zhour

Nour Boukrou intentou cruzar a fronteira de Europa dúas veces o mesmo día. A primeira collérona os policías marroquís, tivérona tres horas encerrada. “Non vos queren. En Europa non vos queren, dicían”. Nour tiña 18 anos aquel luns. Levaban tres días esperando para cruzar. Ela, a irmá, o irmán maior, a nai e o irmán pequeno. “Todos os sirios queren ir a Alemaña ou a Suecia. Din que alí nos tratan ben. Pero nós estamos ben aquí.”