Arquivo: TEIMASsaudemental

Isto non é unha queixa

Sobre a necesidade dunha intervención comunitaria para a saúde mental (I). Un artigo de Manuel Borte.
(Observacións desde a militancia tola e apoloxía da profesión do Acompañamento Terapéutico)

Cadeas sen lei

Tres expertos en prácticas hospitalarias en saúde mental expoñen o estado da cuestión sobre a contención mecánica.

A única intención é que te rendas

“Cheguei a subirme as camas para impedir que me ataran. A miña dor xa non era a física, senón non entender por que esas persoas me tiñan que facer aquilo.”

Cando morres de medo

Lido esta mañá na Coruña, nunha protesta contra o trato aos pacientes no complexo de Oza: “Cando morres de medo, e as persoas que teñen que coidarte só te provocan máis medo, entendes o que é a violencia institucional.”

Tres poemas

A autora traza nestes versos un relato vital desde a angustia até a liberación.

Frío e vulnerabilidade en Conxo

Estancias de décadas, contencións mecánicas e cronificación. Buscando alternativas ao tratamento de ‘persoas residuais’ no último psiquiátrico do país.

Mañá sol e bo tempo? Contexto e axendas da saúde mental

Esta é unha exposición dos recentes movementos no panorama da saúde mental en todo o Estado, unha tentativa de aproximación a posíbeis escenarios futuros. As liñas seguidas por unha parte do activismo, sendo perfectamente lexítimas e necesarias, poden non ser as que precisen máis pulo.

Reportaxe sobre contencións mecánicas en saúde mental. Testemuños: Alfredo, Francisco e Mercedes, entrevistados na Coruña.

Pacientes contra a lóxica da contención mecánica

O diagnóstico é o primeiro elo da cadea. Haberá máis. “Ás consultas xa non acoden suxeitos. Chegan enfermos para ser localizados no sistema”. O ingreso é outro elo. Haberá máis. “A terapia non existe. No eido da saúde mental só existe a coacción”. A medicación, outro elo. O último elo, o que pecha a cadea, o que destrúe as últimas pontes co mundo dos humanos, é o da contención mecánica.

Arquivo: TEIMASsaudemental

Isto non é unha queixa

Sobre a necesidade dunha intervención comunitaria para a saúde mental (I). Un artigo de Manuel Borte.
(Observacións desde a militancia tola e apoloxía da profesión do Acompañamento Terapéutico)

Cadeas sen lei

Tres expertos en prácticas hospitalarias en saúde mental expoñen o estado da cuestión sobre a contención mecánica.

A única intención é que te rendas

“Cheguei a subirme as camas para impedir que me ataran. A miña dor xa non era a física, senón non entender por que esas persoas me tiñan que facer aquilo.”

Cando morres de medo

Lido esta mañá na Coruña, nunha protesta contra o trato aos pacientes no complexo de Oza: “Cando morres de medo, e as persoas que teñen que coidarte só te provocan máis medo, entendes o que é a violencia institucional.”

Tres poemas

A autora traza nestes versos un relato vital desde a angustia até a liberación.

Frío e vulnerabilidade en Conxo

Estancias de décadas, contencións mecánicas e cronificación. Buscando alternativas ao tratamento de ‘persoas residuais’ no último psiquiátrico do país.

Mañá sol e bo tempo? Contexto e axendas da saúde mental

Esta é unha exposición dos recentes movementos no panorama da saúde mental en todo o Estado, unha tentativa de aproximación a posíbeis escenarios futuros. As liñas seguidas por unha parte do activismo, sendo perfectamente lexítimas e necesarias, poden non ser as que precisen máis pulo.

Reportaxe sobre contencións mecánicas en saúde mental. Testemuños: Alfredo, Francisco e Mercedes, entrevistados na Coruña.

Pacientes contra a lóxica da contención mecánica

O diagnóstico é o primeiro elo da cadea. Haberá máis. “Ás consultas xa non acoden suxeitos. Chegan enfermos para ser localizados no sistema”. O ingreso é outro elo. Haberá máis. “A terapia non existe. No eido da saúde mental só existe a coacción”. A medicación, outro elo. O último elo, o que pecha a cadea, o que destrúe as últimas pontes co mundo dos humanos, é o da contención mecánica.