
Nas esquinas perdidas e deprimidas das periferias
Festa do pensamento con acento galego en ‘Ética del desorden’. Ignacio Castro Rey (Santiago, 1952) fai tremer os alicerces do armazón filosófico académico. E pon en cuestión de xeito radical os nomes máis representativos que o sosteñen.

A hexemonía da marca “Pride” e a colonización do noso imaxinario
Desde finais dos 70 impúxose por decreto o colaboracionismo extremo coa esfera institucional e aplaudiuse a marxinalización das asembleas LGBTIQ críticas, transformadoras e subversivas.

Produción, distopía e perversión
Esta lóxica patriarcal obvia que o sexo poida darse con empatía (compartir ou xerar un mesmo 'pathos') e está enraizada na perversión. A figura do perverso, moi ben avida coa subxectivación do 'homo aeconomicus', obtén o goce fisurando ao outro, un outro do que a existencia e o poder do amo perverso dependen.

Ao comezo, cando lles contei aos meu pais que tiña un mozo español e namorei del, eles nin o aceptaron nin o entenderon. As palabras dos meus pais foron: "Se China é tan grande, non hai aquí ningún home para ti?" Meus pais estaban moi preocupados, ir vivir tan lonxe da casa, sen amigos, sen familia que me apoie, e xunto ás diferenzas culturais… o matrimonio non podía durar moito.

Berta Cáccamo e o hermetismo transparente
Sobre a súa intensa traxectoria, aínda que non tan longa como quixeramos todos, escollería a palabra ”coherente” para describila cun só trazo. Amosar sen impoñer. Compartir sen adoutrinar. Unha artista que convida a habitar a súa pintura coa ollada cómplice de quen entende que os espazos creados nas súas teas, nos seus papeis, son espazos de acollida, de complicidade. Lugares nos que poder acougar.




