Semanario galego de información e análise, cunha mirada pausada sobre a actualidade e os asuntos que quedan fóra.
“O meu corpo non me pertence porque creo na posibilidade da liberación no interior da comunidade”
A portavoz do PIR (Partido dos Indíxenas da República) afirma: "Nós somos vítimas no interior da nosa nación (Francia)". E explica que o Estado-nación dá todos os privilexios a todos aqueles "que considera lexítimos, que son os brancos europeos".
Meter a cidade (á xente) no porto
O maior desenvolvemento urbanístico na historia da cidade, o modelo no que se sustenta, todas as actuacións iniciadas até hoxe mesmo, responden á visión do "carácter depredador do sector inmobiliario".
Pasara o medo, sentía alegría e inmediatamente de novo, medo. Estaba nun estado de caos, en metade dunha viaxe xogando coa morte. A seguinte etapa sería saltar a outro territorio. Quedei durmida. Tamén podía ter morto de fatiga.
Como me fixen editor da miña primeira novela
O pasado abril saquei á luz a miña primeira novela, 'Xarfas', autopublicándoa a través da plataforma CreateSpace. Esta é a miña experiencia.
Era un día das festas na honra da Virxe de Exipto, cuxa capela pertence á parroquia de Abanqueiro, en Boiro. Todo o demais cae no reino da conxectura ou dentro das ficcións dunha memoria que, sesenta anos despois, segue sen esquecer a traxedia que se abateu sobre nós naquela data de infausto recordo.
“A arte non é un territorio exclusivo para certo tipo de xente privilexiada”
Parte II | María Ruido discute en cada peza os discursos do poder, desde esa televisión que educa aos rapaces para que se sintan incapaces de entender nada até esa presión do Estado que fai que non ser nai estea socialmente penalizado.
García Montero, intelectual sistémico
Aday Quesada, colaborador do diario 'Canarias Semanal', comenta a designación de Luis García Montero como director do Instituto Cervantes.
“Gustaríame que nós sentaramos a desfacer o Estado español e pensar outro tipo de gobernanza”
Parte I | "Para min, a primeira cuestión transversal é o xénero. Porque ser muller sitúate nun lugar no mundo, e nun mundo patriarcal sitúate en segundo plano. Ser muller neste mundo patriarcal é moito máis duro pero moito máis interesante", di María Ruido, cineasta, feminista, galega emigrada que vive entre Madrid e Barcelona, filla de emigrantes a Alemaña que se criou coas irmás e os irmáns nunha familia coa nai ausente e unha historia silenciada que ela empezou a reconstruír nos seus filmes.
“Tungsten San Finx tamén sostén que as balsas non facían parte dos dereitos. Négase a recoñecer que os terreos sexan deles. Din que adquiriron os terreos, pero que as presas non son deles. Non se responsabiliza. Tahoces o que di é: as presas eran para almacenamento de auga, son competencia de Augas de Galicia. E Augas de Galicia o que di é: non, esas balsas están colmatadas de sedimentos mineiros, iso é cousa de minas. Pasan a pelota uns aos outros”
“Cando entras, o primeiro é varrer. Por aí se empeza”
Unha 'moradora' no cárcere que chegou ao colectivo Proxecto Cárcere para realizar unha investigación académica conta como foron os últimos meses até que por fin recibiron as chaves da vella prisión da Coruña.