Opinións

Aquí atoparedes metáforas, esbozos, soños, xuízos, epítomes, pareceres, candores, entusiasmos, se acaso unha revelación, mesmo un feitizo… compartímolas todas e todos, son todas nosas, as que irán dando forma a esta idea que é so iso: pezas soltas, illas, anotacións nun caderno en adiante. As nosas opinións.

O último

Nunha época de autoritarismo crecente…

Caitlin Johnstone reflexiona sobre o efecto disuasorio do caso Assange cando os poderes necesitan garantir o segredo da súa axenda. “Non debemos permitir que se salgan coa súa. A liberdade de Assange é máis crucial que nunca.”

O último

Nunha época de autoritarismo crecente…

Caitlin Johnstone reflexiona sobre o efecto disuasorio do caso Assange cando os poderes necesitan garantir o segredo da súa axenda. “Non debemos permitir que se salgan coa súa. A liberdade de Assange é máis crucial que nunca.”

Un pouco de ira

“Esta sociedade, que non cre en nada nin ten nada afirmativo que ofrecer, atopou un modo xenial de xustificarse, pois ao fin hai un inimigo fixo que podemos afrontar xuntos”, reflexiona Ignacio Castro Rey sobre a covid19.

Procuramos outra mirada sobre o acontecer no país.

Racismo e planificación urbana na Galiza post-covid19

O autor explica como a configuración das nosas cidades acaba por perpetuar determinadas inxustizas. “Parafraseando a Bryan Lee Jr., para cada inxustiza no mundo, hai unha arquitectura que foi planificada e deseñada para perpetuala.”

Mínimo vital, de que presumides?

“Unha cousa é que non me queden máis recursos e outra moi distinta que lle teña que estar agradecido a estes xestores do capitalismo por facernos vivir a case dous millóns e medio de traballadores durante máis de medio ano co que a nosa sociedade produce en menos dun día”, sostén o autor nesta invectiva contra o Ingreso Mínimo Vital.

Etiquetas do Eu

“Non hai nada como o sexo para facer dun tedioso departamento universitario un sitio menos fedorento”, advirte o autor na súa crítica de La trampa de la diversidad, de Paul B. Preciado.

Temos fame de dereitos

“Non queremos que o labor dos Servizos Sociais sexa controlar e perpetuar este sistema de organización e de valores en lugar de exercer un labor social de coidados”, reflexionan as autoras, que fan parte do colectivo Baladre.

Aldea

Un artigo de Daniel Rodicio.

Ativismo e socializaçom

“Os caminhos militantes para as classes populares precárias, especialmente para as mulheres, som umha silveira e visto com perspetiva, nunca som um caminho reto, senom de exploraçom. Sempre espreitando. Entrando e fugindo.”

CIEs baleiros, un espellismo?

O autor é escéptico a respecto da posibilidade de que os Centros de Internamento de Emigrantes (CIE), que quedaron en desuso durante o estado de alarma pola propia normativa legal que os regula, vaian continuar fechados despois da crise. Mais a oportunidade de terminar con eles presentouse de maneira inesperada.

Racismo e planificación urbana na Galiza post-covid19

O autor explica como a configuración das nosas cidades acaba por perpetuar determinadas inxustizas. “Parafraseando a Bryan Lee Jr., para cada inxustiza no mundo, hai unha arquitectura que foi planificada e deseñada para perpetuala.”

Mínimo vital, de que presumides?

“Unha cousa é que non me queden máis recursos e outra moi distinta que lle teña que estar agradecido a estes xestores do capitalismo por facernos vivir a case dous millóns e medio de traballadores durante máis de medio ano co que a nosa sociedade produce en menos dun día”, sostén o autor nesta invectiva contra o Ingreso Mínimo Vital.

Etiquetas do Eu

“Non hai nada como o sexo para facer dun tedioso departamento universitario un sitio menos fedorento”, advirte o autor na súa crítica de La trampa de la diversidad, de Paul B. Preciado.

Temos fame de dereitos

“Non queremos que o labor dos Servizos Sociais sexa controlar e perpetuar este sistema de organización e de valores en lugar de exercer un labor social de coidados”, reflexionan as autoras, que fan parte do colectivo Baladre.

Aldea

Un artigo de Daniel Rodicio.

Ativismo e socializaçom

“Os caminhos militantes para as classes populares precárias, especialmente para as mulheres, som umha silveira e visto com perspetiva, nunca som um caminho reto, senom de exploraçom. Sempre espreitando. Entrando e fugindo.”

CIEs baleiros, un espellismo?

O autor é escéptico a respecto da posibilidade de que os Centros de Internamento de Emigrantes (CIE), que quedaron en desuso durante o estado de alarma pola propia normativa legal que os regula, vaian continuar fechados despois da crise. Mais a oportunidade de terminar con eles presentouse de maneira inesperada.